Filed under: LIGHT BLUR
ตลกดี
ตั้งใจจะไปซื้อขนม ซื้อของกินที่สยาม
แต่สุดท้าย
ก้อเดินวนไปมาเป็นตัวอะไรไม่รู้
ได้ที่นั่งก้อโทรศัพท์
พูดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
…
มาทำไมว่ะสยาม
มาทำไมวะเนี่ย
…
แต่…รู้สึกตัว
ว่าดีขึ้น
ดีขึ้น
ดีขึ้น
มันมาแป๊บเดียว
แล้วมันก้อไป
อยู่ไม่นาน…รู้สึกไม่นาน
คงเป็นเพราะว่า…ทั้งชา
ทั้งชิน
…
ก้อบอกแล้ว ว่าอยากมีความสุข
…
คุยกับพี่รองวันนี้
ตอน 4 ทุ่มกว่าแกมะเสจมา
โคตรง่าย…โคตรสั้น
“อย่านอนร้องไห้น่ะ”
…
พี่…
พี่ไม่รู้หรอก…อ่านมะเสจพี่นั่นแหละ
เตยอะ…จะร้องไห้เอา
…
รู้สึกดีมากจริงๆ
…
ที่มีคนนึกถึงความรู้สึกของเรา
n_n
Filed under: GREY
ตอนแรก…คิดว่าจะไม่ลบ
แต่วันนี้ลบไปแล้ว
เพราะว่า…
ถ้าไม่ลบ
ทุกครั้งที่เห็น
เรารู้สึก
เสียใจ
.
.
.
3 ทุ่มกว่า
เดินตากฝนปรอยๆยิบๆอยู่ที่ซอยหลังสวน
ความคาดหวัง…มันทำให้เราทรมาน
ความคาดหวังทำให้เราเป็นทุกข์
ความคาดหวัง…ทำให้เราผิดหวัง
.
.
.
เพราะฉะนั้น
เราจึงลบออกไปหมดเลย
ลบหมดแล้ว
เริ่มที่เรื่องง่ายๆ
ก่อนที่จะทำเรื่องที่ยาก
ต้องเริ่มนับ 1
เพราะถ้าไม่นับ 1 จะไปที่ 10-500 ไม่ได้
.
.
.
นับแล้ว
.
.
.
นับ…ตั้งแต่นี้..เป็นต้นไป
.
.
.
.
.
.
กอด…ตัวเอง…แรงๆ
Filed under: BLACK
สำหรับ…วันนี้
ตอนนี้
เดี๋ยวนี้
นาที…วินาทีนี้
.
.
.
ทำไม่ได้
.
.
.
ยังคงทำไม่ได้
.
.
.
เหลือแค่จุดนี้…เพียงจุดเดียว
ที่ทำให้ทุกๆอย่าง…ไม่สามารถ…
.
.
.
กลับดีดังเดิม
.
.
.
up to me
.
.
.
or
.
.
.
to whome?
.
.
.
who…cares?
.
.
.
so…keep digging the big black hole.
as deep as you can.
keep on digging and step in side.
Filed under: MONO TONE
คิดๆไปก้อตลกดี
มันเหมือนกับ…ดวงคนมันจะต้องไปมั๊ง
ตอนแรก ตั้งใจมากว่าจะไปลาว
แต่คุง…ก้อดันเอา lonely planet ของเวียดนามมาให้
เอามาครอบครองอยู่ตั้งนานหลายวัน
เราหาข้อมูลของประเทศลาวไว้เป็นกระตั้กๆ
ดูตั๋วเครื่องบินตั้งแต่เดือนที่แล้ว
ตั้งใจมากว่าปีใหม่ปีนี้…จะไม่ยอมเมาตายอยุ่ที่กรุงเทพ
รู้ตัว…ว่าไม่สามารถอยู่รับสภาพปีใหม่ที่นี่ได้แน่ๆ
แต่ที่มันแปลกกลับกลายเป็นว่า
เรากลับสนใจและแอบหลงเสน่เวียดนามไปแบบไม่รู้ตัว
กลับบ้านเอา lonely planet มาอ่าน ทั้งๆที่ยังนึกภาพอะไรไม่ค่อยออก
แล้วเรื่องตลกๆก้อเริ่มเกิดขึ้น
จากราคาตั๋วขากลับจากหลวงพระบางที่ราคา 4500
มันกลายเป็น 6760 ภายในเวลาไม่ถึง 2 อาทิตย์
เรากะว่าวันนี้แหละ…จะจองตั๋ว
แต่…วันนี้แหละ
ที่กลายเป็นวันที่ตั๋วถูกจองจนหมด
และวันนี้…ดันเป็นวันที่นกแอร์เปิดโปรโมชั่นไปกลับฮานอย 3 บาท
…
รู้ตัวอีกที เราก้อจ่ายตังไปเรียบร้อยแล้ว
คิดว่า…อาจคิดไปเองบ้าบอ
แต่..มันชอบมีคนมาเล่นตลกกับชีวิต
เคย…คิดว่าเราเป็นชีวิตแบบต้นแบบที่คนข้างบนเลือกเรามาเป็นหมาก
ชอบเอาชีวิตเรามาเล่นอะไรตลกๆ
ชอบเดินเรื่องอย่างนึง…ให้เราไปเจออะไรอย่างนึง
ที่มักจะเปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปแบบ…พลิกมือ
บางที..เหตุบังเอิญเยอะๆ
มันอาจมีที่มาของมันอยู่ลึกๆ
เราอาจเจออะไรที่เวียดนาม
อะไร…ที่จะทำให้เราเปลี่ยนไป
…
ไปวันที่ 25 ธันวา
กลับมาวันที่ 1 มกรา…ปีหน้าเลย
จองคนเดียว…ไม่ได้ไปกับใครเลย
งานนี้เตยหอม backpack ไปเอง
จากที่กะว่าจะไปแบบ soft soft ที่เวียงจันทร์ – วังเวียง – หลวงพระบาง
กลับกลายเป็นอะไรที่ไม่ soft แล้ว
back pack ครั้งแรก..ก้อ beyond ไปหน่อยละ
สุดท้าย…เราก้อได้ใช้ lonely planet แบบ lonely จริงๆด้วยเหรอเนี่ย
ซาปา…เราคงเหงาที่ซาปาแน่ๆ
มัน…เป็นเมืองที่โรแมนติกเกินไป
และอากาศช่วงนั้น คงอยู่ที่ประมาณ 3 องศา
แค่เดินเอ็มโพเรียม เรายังหนาวฟันกระทบกัน
3องศา…ที่ซาปา…ตัวคนเดียว
มันคงหนาวจนไม่รู้จะพูดอะไรแน่ๆเลย
เหอะๆๆๆๆๆ
ไม่ได้หนาวแต่ตัวแน่ๆ…งานนี้
Filed under: BLACK
ไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย
ชั้นไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยซักอย่างเดียว
ชั้นแค่อยากพูดออกไป แต่ไม่สามารถทำได้
เพราะชั้นไม่รู้จะพูดออกไปเพื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว
แก…
ชั้นจะเป็นศุนย์กลางของจักรวาล
ชั้นจะไม่โคจรรอบคนอื่นอีกแล้ว
ชั้นจะไม่พูดมันออกมาอีกแล้ว
จะไม่มีวันได้ยินคำๆนั้นอีกต่อไปแล้ว
ชั้นจะทำ สิ่งที่ชั้นอยากทำ
ชั้นไม่เอาเหตุผลอีกแล้ว
ชั้นจะปล่อยให้อารมณ์มันกลับเข้ามาครอบครองส่วนต่างๆของตัวชั้นอีกครั้ง
ชั้นจะปล่อยให้อารมณ์มันจัดการกับการกระทำทุกๆอย่างของชั้น
ไม่เอาความรู้สึกอีกต่อไปแล้ว
ชั้นจะปล่อยให้มันชา…และกระด้างขึ้นเรื่อยๆแบบที่มันกำลังเป็น
ความรู้สึกชั้น…มันชาและเริ่มตายด้านขึ้นทุกวันๆ
เหตุผลแบบเห็นแก่ตัว…มันก่อตัวขึ้นมาปกป้องคุ้มครองชั้นจากตัวเอง
แก…
ชั้นมีความสุขทุกวันศุกร์
ชั้นเมา…ชั้นรู้สึกดี
วันไหนชั้นเมาแล้วล้วงคออ้วก
ชั้นรู้สึกตลกและขำตัวเอง
ไม่เอาแล้ว…โคจรรอบคนอื่น
ไม่เอาแล้ว…ประโยคนั้น
ไม่เอาแล้ว…ความรู้สึกที่อยากจะมอบทุกอย่างให้
ไม่เอาแล้ว…ไม่มีคุณค่าเพียงพอ
มาโคจรรอบตัวชั้นก้อแล้วกัน
ชั้น…จะเป็นศุนย์กลางของจักรวาล
ชั้น…จะใช้ชีวิตให้เต็มไปด้วยหลุมดำ
จะดูดกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆตัวมาอยู่ที่ชั้น
ไม่มีการได้มา…ไม่มีการสูญไป
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น…ไม่มีอะไรเกินจริง
ทุกสิ่งเป็นเรื่องเพ้อฝัน…มีแต่ในนิยาย
น้ำตาที่เสียไป…ให้มันหายไปแล้วอย่าได้กลับมาอีกเลย
วันนึงข้างหน้า…วันที่หลุมดำมันหายไป
วันที่ชั้นจะหยุดดูดกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
วันที่ศุนย์กลางของจักรวาลจบลง
ชั้นเชื่อว่า…
โลกแม่งจะสงบสุขมากขึ้น
แล้ว…คำๆนั้น…จะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อีกครั้งนึง
ทุกอย่างจะอบอุ่นขึ้น
ความสุข…ความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก
จะเกิดขึ้นกับคนที่รู้ว่า…จะทำยังไงที่จะทำให้การดูดกลืนบ้าๆนั่นมันจางลง
ชั้น…รักที่จะให้
ชั้น…รักที่จะรัก
แต่ตอนนี้…ชั้นไม่เหลืออะไร…”ให้”…และ…”รัก”
ชั้นไม่เหลืออะไรอีกนอกจาก
ความพยายามที่จะใช้ชีวิตแบบเห็นแก่ตัว
ชั้นจะรับ
ช้นจะรับ…และรับ
เพียงเพราะตอนนั้…
ชั้นรักที่จะรับ…มากกว่าให้
แก…วันนี้ชั้นคิด
แต่ชั้นไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยซักคำเดียว
เพราะ…
ชั้นคิด…
ชั้นคิด…อย่างที่ชั้นคิด
คุณค่าของการให้…มันคืออะไรกัน
แล้วคนที่รับ…เห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้…มั๊ย
ชั้นคิด…อย่างที่ชั้นคิด
อย่างที่…ใคร…ไม่สามารถ…และอาจไม่อยากเข้าใจ
ชั้นเอง…ก้อเหนื่อยที่ต้องการคนเข้าใจ
แก…
วันนึงข้างหน้า…โลกแม่งจะสงบสุข
ชั้นจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง…เพื่อรอวันนั้น
วันที่ชั้นจะมีความสุขแบบสงบๆ…กับคนอีกคน…ที่จะมาเข้าใจแบบไม่ต้องเข้าใจ
ขอให้เค้าโชคดีที่สุดในโลก
เพราะชั้นชอบมากเลย…เวลาที่โดนกอดแรงๆ
Filed under: MONO TONE
1.หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน? : เหลือที่ว่างให้ความรักนั่งพัก/ต้นกล้า นัยนา
2. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ดู? ไปดูกับใคร? ที่ไหน? : Factory girl…ดูคนเดียว…นั่งยองๆดูอยู่หน้าคอมในห้อง
3.รายการวิทยุที่กำลังฟังอยู่ หรือเพลงที่กำลังฟังอยู่ : ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ / apartment คุณป้า
4. ชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด? : อืม…เป้นคำถามที่ตอบยากมาก…เตยคิดว่าตอนนี้เตยชอบเพลง rock ที่ beat แรดๆ…และมี image
วง แรงๆ
5. พูดคำ ว่า รัก ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จำได้ป่าว? : เมื่อวันศุกร์…ไม่รู้จะได้ยินมั๊ย
6. ข้อดี ของคุณ? : ตอบไม่ได้…มันเยอะ
7. แล้วข้อเสียล่ะ : ตอบไม่ได้อีก…มันก้อเยอะ
8. แล้วมองคนอื่นยังไง? : ไม่เคยคิดว่ามองคนอื่นยังไง
9. Wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร? : การ์ตูนงุงิของดีไซเนอร์ซักคน…เป็นไส้กรอก
10. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด? : ตอนนี้คงเป้นลาว…แต่ที่มากที่สุดคือเขมร…จะไปฮันนีมูน
11. คำพูดติดปาก ที่พูดประจำเลย? : ตอนนี้…เวลาตกใจจะตะโกนว่า…เหี้ย…เสียงดังมาก
12. ตอนนี้คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า? : แฟน(เก่า)
13. เวลามองเห็นทะเลแล้วรู้สึกอะไร? : อยากใส่ bikini สีแรงๆไปเดินๆวิ่งๆแรดๆริมหาด…ขี่คอแฟน(เก่า)
14. ผลไม้สุดโปรด? : กินหมดอ่ะ ชอบผลไม้
15. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งในหนึ่งวัน : ไม่เคยเกิน 5..เราชอบเวลาได้มะเสจมากน่ะ
16. ช่วงนี้มีอะไร update ไหม? : เลิกกะแฟน…ยังไม่หาย hurt ยังไม่หยุดรักผู้ชายคนนี้เลย
17. ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน? : ตรี 2 ใบ…แค่นี้ก้อเอาตัวไม่รอดแล้ว
18. ถ้าถามเรื่องความรัก คิดยังไงกับประโยคที่ว่ารักคนที่เขารักเรา : แม่งน้ำเน่า…แต่เป็นเรื่องจริงที่น่าขยะแขยง…เซ็ง
19. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราจะทำยังไง? : ตบแม่งแน่ๆ…แต่ตอนนี้ไม่มีแฟนให้เพื่อนแอบชอบหวะ…ขอโทดน่ะ
20. อกหัก รู้สึกอย่างไร? แล้วจะทำยังไง? : รู้สึกแบบตอนนี้ไง…น้ำหนัก 38 มา 2 อาทิตย์แล้วใจบ เสียใจ…แต่ทำไรได้อะ…ทำไม่ได้ไงต้องคิดถึงตัวเองอย่างบ้าคลั่งเพื่อกลับมายืนนิ่งๆทั้งที่ขาแม่งสั่น
21. ชอบไม๊ TAG นี้ : ชอบ…เหมือนได้เอาเวลาช่วงนึงมามองตัวเองและถามอะไรตัวเอง
22. เป็นคนขี้หึงไหม? : หึงโคตร..รักนี่หว่า ถ้าไม่หึงอ่ะ ไม่รักหรอกน่ะ
23. ถ้าขอพรได้จะขออะไร? : ขอให้…สาเหตุที่ต้องเลิกกัน มันเป้นอย่างที่เค้าบอกจริงๆ…ไม่ใช่เรื่องอื่น
24. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร? : ใช้ชีวิต…เกิดคำถาม..ถามคำถาม…หาคำตอบ
25.เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่ : กำลังคิดจะเป็น curater จัดงานร่ำสุราทุกวันศุกร์
26. คิดไงกับเพื่อนที่มหาลัยเหรอ ? : รักทุกคนเลยหวะ
27. ฝากอะไรถึงคนที่ส่ง ถึงคุณมั้ย ? : เหมียน…อย่าลืม…ไปหัวหิน…บอกด้วย
28.ฝากอะไรถึงคนที่คุณจะส่งถึง ? : ไม่ได้ส่งให้ใคร…กำลังคิดจะส่งให้คุง
29.คิดว่าจะมีใครตอบไหม? : นั่นนะซิเนอะ
30. คุณเป็นใคร? : ผู้หญิงตัวเล็กที่พยายามใช้ชีวิตแบบคนตัวโตให้ได้
Filed under: GREY
โตมาจนอายุ 24 แล้ว เพิ่งจะเข้าใจ
ว่าสิ่งที่ดีที่สุดมันไม่ได้หมายความว่ามันจะต้องดีที่สุดเสมอไป
ยิ่งตั้งควมหวังมาก ยิ่งเสียใจมาก
ไม่รู้เลยว่าที่ทำๆอยู่ทุกวันมันคือการใช้ชีวิตจริงๆรึเปล่า
เรื่องราวบางอย่างไม่สามารถพูดออกมาได้แม้กระทั่งกับตัวเอง
แค่คิด…ก้อรู้สึกเจ็บจนต้องหลอกตัวเอง
เอาเรื่องราวสวยงามมากมายมากลบเกลื่อนมันเอาไว้
ไม่รู้เลย
ว่าทุกวันมองโลกในแง่ดีหรือร้าย
ไม่รู้ ว่าตัวเองมองโลกดีเกินไปมั๊ย
ทำไมบางครั้งถึงรู้สึกแบบนั้น
แต่บางครั้ง กลับต้องบอกตัวเองย้ำๆว่าไม่สามารถมองโลกในแง่ดีได้อีกแล้ว
ในขณะที่…บางคน
มองว่าเรามองโลกในแง่ร้าย
เราต้องมองสิ่งต่างๆให้มันดีกว่าที่เรามองอยู่
ตกลง…เรามองอะไร มองยังไง
ทำไมแม่งยากนักว่ะ
พยายามกอดตัวเองอยู่ตลอดเวลา
แต่ทำไมความเสียใจมันถึงมากได้ขนาดนี้
เป็นเรื่องที่ตลก
ที่มีคนมากมายรอบตัวรักเรา
แต่เพียงแค่คน 1 คน
ทำไมเราต้องการความรักจากเค้ามากขนาดนี้
เชื่อใจใครได้มั๊ย
ไว้ใจใครได้บ้าง
ทำไม…เราหวังมากไม่ใช่มั๊ย
มันไม่เป็นไปตามหวัง…มันถึงเจ็บ…แบบนั้นใช่มั๊ย
เอาอะไรมาปลอบตัวเอง
หาทุกทางเลย…มองทุกอย่างรอบตัว
ไรที่มันจะทำให้รู้สึกดีขึ้นได้
มันมีอยู่สิ่งนึง
เรามองเห้นทุกวัน
แต่ไม่สามารถเอากลับมาได้
จะไว้ใจใครได้อีก
ทำไม…ต้องถูกทำร้าย…แบบนี้….ว่ะ
ยังไม่แข็งแรงพอใช่มั๊ย
ยังต้องโตกว่านี้ใช่มั๊ย
ยังต้องเข้มแข็งอีกจนาดไหน
ถึงจะใช้ชีวิจบนโลกเฮงซวยใบนี้ได้จริงๆ
มันยาก…หรือมันง่าย
ความสุข…มัน simple ขนาดนั้นเลยเหรอ
เลือกไปแล้ว
เสียไปแล้ว
ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
บางที…ควรจะไม่ต้องการอีกแล้ว
พร้อม…และไม่พร้อม
เมา…มันดีแบบนี้นี่เอง
Filed under: MONO TONE
ไม่แน่ใจว่าเป็นโอกาสที่ดีรึเปล่า
แต่รู้สึกเหมือนอยากเปลี่ยนบ้าน
เรามี blog อยูใน space แต่หลังๆมานี่
เริ่มรู้สึกว่าแม่งขาดความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่จะปิดแล้วย้ายไปเลยมันก้อไม่ใช่หวะ
เห็นไอ้เหมียนกะคุงมันเล่นอยู่ในนี้ก้อเลย…เออ
เอาว่ะ อันนี้แหละ
ยังงๆวิธีใช้อยู่
แต่ว่าน่าจะโอเค
ไว้จะหาเรื่องมา up ใส่ blog
มีแน่ๆ
