Between Me And World’s Weblog

การที่ใครซักคนต้องการปกป้องเรา

บางที

มันแค่ข้ออ้างที่เค้าจะปกป้องตัวเอง

ผ่านมานานร่วม 5 เดือนแล้ว

แต่ไม่มีวันไหนเลยซํกวันที่จะลืมเรื่องพวกนั้นและความรู้สึกนั้น

พูดจริงๆน่ะ…เรื่องพวกนั้นยังคงผ่านเข้ามาทุกวัน

มันไม่เคยหายไปไหนเลย

…

เป็นความจริงที่ว่าเวลาที่เรารู้สึกในแง่ลบกับบาวสิ่งบางอย่าง

เรามักจะจดจำมันเอาไว้มากกว่าเรื่องราวที่ดีๆ

…

ไม่เคยรู้สึกเหมือนเดิมอีกเลย

มันมีแผ่นอะไรซักอย่างบางๆที่คอยกรองเอาความรู้สึกในแง่บวกต่อบางอย่างเอาไว้

กันความรู้สึกนั้นเอาไว้ไม่ให้มันจมลงไปรวมกับความรู้สึกทั้งหมดนั่น

ตัวของเรา ใจของเรา

เรารับรู้ต่อสิ่งที่อยู่ในตัวเราได้ดีว่ามันไม่เหมือนเดิม

บางอย่างที่เราไม่เคยพูดถึงมัน

คำบางคำที่เราไม่เคยพูดมันออกมาอีกเลย

เพราะ…เรารู้สึกว่าเราไม่สามารถพูดมันออกไปได้อีก

ไม่สามารถรู้สึกแบบนั้นได้อีก

ความรู้สึกไว้ใจที่เราอยากจะมอบให้ต่อใครๆ

เราไม่อยากให้ใครอีกแล้วในตอนนี้

เป็นการยากที่จะไว้ใจและเชื่อใจใครได้เต็มๆอีกซักครั้ง

…

ครั้งนึงที่เราเคยหยุด

มันเป็นแค่ครั้งนึงที่เคยหยุด

วันนี้เราไม่ได้หยุดอยู่ตรงจุดนั้นอีกแล้ว

ขามันออกเดินแล้วมันก้อไม่อยากจะหยุดอีกแล้ว

…

เคยเหนื่อยที่จะต้องเดิน

แต่ตอนนี้ เราเหนื่อยที่จะหยุดพัก

…

อาจจะจริง

ที่เราเคยพูดออกไป

…

แล้วเราจะรักใครได้อีก

คิดๆไปก้อตลกดี

มันเหมือนกับ…ดวงคนมันจะต้องไปมั๊ง

ตอนแรก ตั้งใจมากว่าจะไปลาว

แต่คุง…ก้อดันเอา lonely planet ของเวียดนามมาให้

เอามาครอบครองอยู่ตั้งนานหลายวัน

เราหาข้อมูลของประเทศลาวไว้เป็นกระตั้กๆ

ดูตั๋วเครื่องบินตั้งแต่เดือนที่แล้ว

ตั้งใจมากว่าปีใหม่ปีนี้…จะไม่ยอมเมาตายอยุ่ที่กรุงเทพ

รู้ตัว…ว่าไม่สามารถอยู่รับสภาพปีใหม่ที่นี่ได้แน่ๆ

แต่ที่มันแปลกกลับกลายเป็นว่า

เรากลับสนใจและแอบหลงเสน่เวียดนามไปแบบไม่รู้ตัว

กลับบ้านเอา lonely planet มาอ่าน ทั้งๆที่ยังนึกภาพอะไรไม่ค่อยออก

แล้วเรื่องตลกๆก้อเริ่มเกิดขึ้น

จากราคาตั๋วขากลับจากหลวงพระบางที่ราคา 4500

มันกลายเป็น 6760 ภายในเวลาไม่ถึง 2 อาทิตย์

เรากะว่าวันนี้แหละ…จะจองตั๋ว

แต่…วันนี้แหละ

ที่กลายเป็นวันที่ตั๋วถูกจองจนหมด

และวันนี้…ดันเป็นวันที่นกแอร์เปิดโปรโมชั่นไปกลับฮานอย 3 บาท

…

รู้ตัวอีกที เราก้อจ่ายตังไปเรียบร้อยแล้ว

คิดว่า…อาจคิดไปเองบ้าบอ

แต่..มันชอบมีคนมาเล่นตลกกับชีวิต

เคย…คิดว่าเราเป็นชีวิตแบบต้นแบบที่คนข้างบนเลือกเรามาเป็นหมาก

ชอบเอาชีวิตเรามาเล่นอะไรตลกๆ

ชอบเดินเรื่องอย่างนึง…ให้เราไปเจออะไรอย่างนึง

ที่มักจะเปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปแบบ…พลิกมือ

บางที..เหตุบังเอิญเยอะๆ

มันอาจมีที่มาของมันอยู่ลึกๆ

เราอาจเจออะไรที่เวียดนาม

อะไร…ที่จะทำให้เราเปลี่ยนไป

…

ไปวันที่ 25 ธันวา

กลับมาวันที่ 1 มกรา…ปีหน้าเลย

จองคนเดียว…ไม่ได้ไปกับใครเลย

งานนี้เตยหอม backpack ไปเอง

จากที่กะว่าจะไปแบบ soft soft ที่เวียงจันทร์ – วังเวียง – หลวงพระบาง

กลับกลายเป็นอะไรที่ไม่ soft แล้ว

back pack ครั้งแรก..ก้อ beyond ไปหน่อยละ

สุดท้าย…เราก้อได้ใช้ lonely planet แบบ lonely จริงๆด้วยเหรอเนี่ย

ซาปา…เราคงเหงาที่ซาปาแน่ๆ

มัน…เป็นเมืองที่โรแมนติกเกินไป

และอากาศช่วงนั้น คงอยู่ที่ประมาณ 3 องศา

แค่เดินเอ็มโพเรียม เรายังหนาวฟันกระทบกัน

3องศา…ที่ซาปา…ตัวคนเดียว

มันคงหนาวจนไม่รู้จะพูดอะไรแน่ๆเลย

เหอะๆๆๆๆๆ

ไม่ได้หนาวแต่ตัวแน่ๆ…งานนี้

1.หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน? : เหลือที่ว่างให้ความรักนั่งพัก/ต้นกล้า นัยนา

2. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ดู? ไปดูกับใคร? ที่ไหน? : Factory girl…ดูคนเดียว…นั่งยองๆดูอยู่หน้าคอมในห้อง

3.รายการวิทยุที่กำลังฟังอยู่ หรือเพลงที่กำลังฟังอยู่ : ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ / apartment คุณป้า

4. ชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด? : อืม…เป้นคำถามที่ตอบยากมาก…เตยคิดว่าตอนนี้เตยชอบเพลง rock ที่ beat แรดๆ…และมี image

    วง แรงๆ

5. พูดคำ ว่า รัก ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จำได้ป่าว?  : เมื่อวันศุกร์…ไม่รู้จะได้ยินมั๊ย

6. ข้อดี ของคุณ? : ตอบไม่ได้…มันเยอะ

7. แล้วข้อเสียล่ะ : ตอบไม่ได้อีก…มันก้อเยอะ

8. แล้วมองคนอื่นยังไง? : ไม่เคยคิดว่ามองคนอื่นยังไง

9. Wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร? : การ์ตูนงุงิของดีไซเนอร์ซักคน…เป็นไส้กรอก

10. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด? : ตอนนี้คงเป้นลาว…แต่ที่มากที่สุดคือเขมร…จะไปฮันนีมูน

11. คำพูดติดปาก ที่พูดประจำเลย? : ตอนนี้…เวลาตกใจจะตะโกนว่า…เหี้ย…เสียงดังมาก

12. ตอนนี้คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า? : แฟน(เก่า)

13. เวลามองเห็นทะเลแล้วรู้สึกอะไร? : อยากใส่ bikini สีแรงๆไปเดินๆวิ่งๆแรดๆริมหาด…ขี่คอแฟน(เก่า)

14. ผลไม้สุดโปรด? : กินหมดอ่ะ ชอบผลไม้

15. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งในหนึ่งวัน : ไม่เคยเกิน 5..เราชอบเวลาได้มะเสจมากน่ะ

16. ช่วงนี้มีอะไร update ไหม? : เลิกกะแฟน…ยังไม่หาย hurt ยังไม่หยุดรักผู้ชายคนนี้เลย

17. ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน? : ตรี 2 ใบ…แค่นี้ก้อเอาตัวไม่รอดแล้ว

18. ถ้าถามเรื่องความรัก คิดยังไงกับประโยคที่ว่ารักคนที่เขารักเรา : แม่งน้ำเน่า…แต่เป็นเรื่องจริงที่น่าขยะแขยง…เซ็ง

19. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราจะทำยังไง? : ตบแม่งแน่ๆ…แต่ตอนนี้ไม่มีแฟนให้เพื่อนแอบชอบหวะ…ขอโทดน่ะ

20. อกหัก รู้สึกอย่างไร? แล้วจะทำยังไง? : รู้สึกแบบตอนนี้ไง…น้ำหนัก 38 มา 2 อาทิตย์แล้วใจบ เสียใจ…แต่ทำไรได้อะ…ทำไม่ได้ไงต้องคิดถึงตัวเองอย่างบ้าคลั่งเพื่อกลับมายืนนิ่งๆทั้งที่ขาแม่งสั่น

21. ชอบไม๊ TAG นี้ : ชอบ…เหมือนได้เอาเวลาช่วงนึงมามองตัวเองและถามอะไรตัวเอง

22. เป็นคนขี้หึงไหม? : หึงโคตร..รักนี่หว่า ถ้าไม่หึงอ่ะ ไม่รักหรอกน่ะ

23. ถ้าขอพรได้จะขออะไร? : ขอให้…สาเหตุที่ต้องเลิกกัน มันเป้นอย่างที่เค้าบอกจริงๆ…ไม่ใช่เรื่องอื่น

24. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร? : ใช้ชีวิต…เกิดคำถาม..ถามคำถาม…หาคำตอบ

25.เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่ : กำลังคิดจะเป็น curater จัดงานร่ำสุราทุกวันศุกร์

26. คิดไงกับเพื่อนที่มหาลัยเหรอ ? : รักทุกคนเลยหวะ

27. ฝากอะไรถึงคนที่ส่ง ถึงคุณมั้ย ? : เหมียน…อย่าลืม…ไปหัวหิน…บอกด้วย

28.ฝากอะไรถึงคนที่คุณจะส่งถึง ? : ไม่ได้ส่งให้ใคร…กำลังคิดจะส่งให้คุง

29.คิดว่าจะมีใครตอบไหม? : นั่นนะซิเนอะ

30. คุณเป็นใคร? : ผู้หญิงตัวเล็กที่พยายามใช้ชีวิตแบบคนตัวโตให้ได้

ไม่แน่ใจว่าเป็นโอกาสที่ดีรึเปล่า

แต่รู้สึกเหมือนอยากเปลี่ยนบ้าน

เรามี blog อยูใน space แต่หลังๆมานี่

เริ่มรู้สึกว่าแม่งขาดความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่จะปิดแล้วย้ายไปเลยมันก้อไม่ใช่หวะ

เห็นไอ้เหมียนกะคุงมันเล่นอยู่ในนี้ก้อเลย…เออ

เอาว่ะ อันนี้แหละ

ยังงๆวิธีใช้อยู่

แต่ว่าน่าจะโอเค

ไว้จะหาเรื่องมา up ใส่ blog

มีแน่ๆ