Filed under: GREY
มันยังคงเป็นเรื่องที่เราตลกอยู่เสมอๆ
ที่
ยังรู้สึกรักคนๆนี้เหมือนกับวันที่เรารู้ตัวว่าเรารักเค้า
ทั้งๆที่
ตามเหตุและผลและสถานการณืต่างๆที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดขึ้น
เรามีศักดิ์และศิทธิ์เต็มที่ๆที่จะเกลียดเค้า
แต่ไม่รู้สึกแบบนั้นเอาซะเลย
ไม่ใช่ว่าไม่อยากน่ะ อยากเหมือนกัน
แต่ไม่เคยที่จะรู้สึกแบบนั้นนี่สิ
เราถึงรู้สึกว่ามันตลก
ทุกความรู้สึกมันยังชัดเหมือนเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา
ไม่เคย…หันไปมองใครเลย
มีความสุขที่อยู่ตรงนี้
ยิ่งทำให้เข้าใจว่าทำไมถึงไม่เคยอยากไปไหน
ไม่เคยมองหาใครเพิ่มเติม
ไม่เคย…ต้องการอะไรให้มันมากกว่าเท่าที่มี
ครอบครัว
เพื่อน
คนรัก
ผู้คนรอบตัว
ไม่รู้สึกเลยว่าอยากจะพบปะใครให้มากขึ้น
เรารู้สึกว่าเราพอใจและมีความสุขกับทุกอย่างที่มีอยู่ในตอนนี้จริงๆ
พอใจแล้ว มีความสุขมากแล้ว
ถึงแม้ว่าในคววามสุขที่ว่า
มันจะมีบางมุมที่มันไม่สบายใจหรือทุกข์ใจบ้าง
แต่…มีความสุขมากน่ะ
เท่านั้นแหละ
เพราะว่า…เดี๋ยวทุกอย่างมันก้อจะค่อยๆเปลี่ยนไป
เพราะเราเองก้อยังหยุดอยู่ตรงนี้ไม่ได้
อยากจะหยุดจะตายไป
แต่ไม่ได้แล้ว ก้อคงไม่ได้ ก้อเดินมันต่อไป
ไม่เคยอยากจะเจอรักแท้อีกเลย
รู้สึก…เหมือนมันไม่มีอยุ่จริง
นอกจากพ่อกับแม่และพี่ชายกับหมาที่บ้านแล้ว
ไม่มีจริงๆ
คนที่จะรักเราได้หมดใจ และหยุดอยู่ตรงนี้กับเรา
เป็นเรื่องที่น่าเศร้าแต่จริง
Filed under: GREY
สรุปว่าทุกอย่างตอนนี้เหมือนกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้งนึง
แต่เป็นการเริ่มต้นแบบที่เราไม่รู้ตัวเลยว่ามันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง
เป็นการเริ่มต้นแบบที่เราไม่ได้ต้องการให้มันเกิด
แต่มันเกิดจากเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดในหนึ่งวัน
…
ไม่ได้อยู่ที่ใครอีกแล้วในตอนนี้
ทุกอย่างกลับมาเริ่มที่เรา โดยมีเราเป็นคนเลือก
เตยจะเลือกอะไร
…
จริงๆทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดก้อแสดงให้รู้ได้แล้วว่าไม่ได้ขาดแค่ความมั่นคง
แต่ขาดทั้งความหนักแน่น
ไม่มีความคิดที่คิดถึงคน 2 คน
และที่ร้ายที่สุดคือขาดความไว้ใจ
โกหกตอแหลโดยที่คิดเข้าข้างตัวเองว่ามันดีสำหรับแร
แต่จริงๆแล้วมันคือการหาข้ออ้างให้ตัวเองที่จะทำอะไรซํกอย่างมากกว่า
…
เตยจะต้องเจอกับมันต่อไป ถ้าหากว่าเตยไม่ทำ
และเตยก้อจะต้องขึ้นๆลงๆขึ้นๆลงๆในความรู้สึกแบบนี้ไปอีก
มันจะกลายเป็เรื่องธรรมดาเรื่องนึง
กลายเป็นการยอมรับทุกอย่างเข้ามาโดยไม่รู้ตัว
…
เคารพตัวเอง
เตยดี
เตยดีอยู่แล้ว
เตยทำดีที่สุดแล้วเท่าที่เตยจะทำได้
สิ่งที่ได้มามันไม่มีค่าคู่ควรกับสิ่งที่เตยให้ไป
มันไร้ค่า
…
เตย เตย เตย
เตยหอมๆ
เตยหอม…เตยหอม
…
ตัวเธอมีคุณค่ามากกว่าที่เค้าคิด
เค้าทำสิ่งที่ลดคุณค่าของเธอ
แล้วเธอจะต้องยอมไปเพื่ออะไร
ในเมื่อความรักที่มีให้…เค้าไม่เคยมองเห็นมัน
…
เป็นเตยหอม…ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะต้องได้กลิ่นหอมๆจากเตย
…
เตย…ดีแล้ว
ทำต่อไป
แต่ไม่ใช่กับคนแบบนั้น
Filed under: GREY
ตอนแรก…คิดว่าจะไม่ลบ
แต่วันนี้ลบไปแล้ว
เพราะว่า…
ถ้าไม่ลบ
ทุกครั้งที่เห็น
เรารู้สึก
เสียใจ
.
.
.
3 ทุ่มกว่า
เดินตากฝนปรอยๆยิบๆอยู่ที่ซอยหลังสวน
ความคาดหวัง…มันทำให้เราทรมาน
ความคาดหวังทำให้เราเป็นทุกข์
ความคาดหวัง…ทำให้เราผิดหวัง
.
.
.
เพราะฉะนั้น
เราจึงลบออกไปหมดเลย
ลบหมดแล้ว
เริ่มที่เรื่องง่ายๆ
ก่อนที่จะทำเรื่องที่ยาก
ต้องเริ่มนับ 1
เพราะถ้าไม่นับ 1 จะไปที่ 10-500 ไม่ได้
.
.
.
นับแล้ว
.
.
.
นับ…ตั้งแต่นี้..เป็นต้นไป
.
.
.
.
.
.
กอด…ตัวเอง…แรงๆ
Filed under: GREY
โตมาจนอายุ 24 แล้ว เพิ่งจะเข้าใจ
ว่าสิ่งที่ดีที่สุดมันไม่ได้หมายความว่ามันจะต้องดีที่สุดเสมอไป
ยิ่งตั้งควมหวังมาก ยิ่งเสียใจมาก
ไม่รู้เลยว่าที่ทำๆอยู่ทุกวันมันคือการใช้ชีวิตจริงๆรึเปล่า
เรื่องราวบางอย่างไม่สามารถพูดออกมาได้แม้กระทั่งกับตัวเอง
แค่คิด…ก้อรู้สึกเจ็บจนต้องหลอกตัวเอง
เอาเรื่องราวสวยงามมากมายมากลบเกลื่อนมันเอาไว้
ไม่รู้เลย
ว่าทุกวันมองโลกในแง่ดีหรือร้าย
ไม่รู้ ว่าตัวเองมองโลกดีเกินไปมั๊ย
ทำไมบางครั้งถึงรู้สึกแบบนั้น
แต่บางครั้ง กลับต้องบอกตัวเองย้ำๆว่าไม่สามารถมองโลกในแง่ดีได้อีกแล้ว
ในขณะที่…บางคน
มองว่าเรามองโลกในแง่ร้าย
เราต้องมองสิ่งต่างๆให้มันดีกว่าที่เรามองอยู่
ตกลง…เรามองอะไร มองยังไง
ทำไมแม่งยากนักว่ะ
พยายามกอดตัวเองอยู่ตลอดเวลา
แต่ทำไมความเสียใจมันถึงมากได้ขนาดนี้
เป็นเรื่องที่ตลก
ที่มีคนมากมายรอบตัวรักเรา
แต่เพียงแค่คน 1 คน
ทำไมเราต้องการความรักจากเค้ามากขนาดนี้
เชื่อใจใครได้มั๊ย
ไว้ใจใครได้บ้าง
ทำไม…เราหวังมากไม่ใช่มั๊ย
มันไม่เป็นไปตามหวัง…มันถึงเจ็บ…แบบนั้นใช่มั๊ย
เอาอะไรมาปลอบตัวเอง
หาทุกทางเลย…มองทุกอย่างรอบตัว
ไรที่มันจะทำให้รู้สึกดีขึ้นได้
มันมีอยู่สิ่งนึง
เรามองเห้นทุกวัน
แต่ไม่สามารถเอากลับมาได้
จะไว้ใจใครได้อีก
ทำไม…ต้องถูกทำร้าย…แบบนี้….ว่ะ
ยังไม่แข็งแรงพอใช่มั๊ย
ยังต้องโตกว่านี้ใช่มั๊ย
ยังต้องเข้มแข็งอีกจนาดไหน
ถึงจะใช้ชีวิจบนโลกเฮงซวยใบนี้ได้จริงๆ
มันยาก…หรือมันง่าย
ความสุข…มัน simple ขนาดนั้นเลยเหรอ
เลือกไปแล้ว
เสียไปแล้ว
ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
บางที…ควรจะไม่ต้องการอีกแล้ว
พร้อม…และไม่พร้อม
เมา…มันดีแบบนี้นี่เอง
