Filed under: GREY
มันยังคงเป็นเรื่องที่เราตลกอยู่เสมอๆ
ที่
ยังรู้สึกรักคนๆนี้เหมือนกับวันที่เรารู้ตัวว่าเรารักเค้า
ทั้งๆที่
ตามเหตุและผลและสถานการณืต่างๆที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดขึ้น
เรามีศักดิ์และศิทธิ์เต็มที่ๆที่จะเกลียดเค้า
แต่ไม่รู้สึกแบบนั้นเอาซะเลย
ไม่ใช่ว่าไม่อยากน่ะ อยากเหมือนกัน
แต่ไม่เคยที่จะรู้สึกแบบนั้นนี่สิ
เราถึงรู้สึกว่ามันตลก
ทุกความรู้สึกมันยังชัดเหมือนเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา
ไม่เคย…หันไปมองใครเลย
มีความสุขที่อยู่ตรงนี้
ยิ่งทำให้เข้าใจว่าทำไมถึงไม่เคยอยากไปไหน
ไม่เคยมองหาใครเพิ่มเติม
ไม่เคย…ต้องการอะไรให้มันมากกว่าเท่าที่มี
ครอบครัว
เพื่อน
คนรัก
ผู้คนรอบตัว
ไม่รู้สึกเลยว่าอยากจะพบปะใครให้มากขึ้น
เรารู้สึกว่าเราพอใจและมีความสุขกับทุกอย่างที่มีอยู่ในตอนนี้จริงๆ
พอใจแล้ว มีความสุขมากแล้ว
ถึงแม้ว่าในคววามสุขที่ว่า
มันจะมีบางมุมที่มันไม่สบายใจหรือทุกข์ใจบ้าง
แต่…มีความสุขมากน่ะ
เท่านั้นแหละ
เพราะว่า…เดี๋ยวทุกอย่างมันก้อจะค่อยๆเปลี่ยนไป
เพราะเราเองก้อยังหยุดอยู่ตรงนี้ไม่ได้
อยากจะหยุดจะตายไป
แต่ไม่ได้แล้ว ก้อคงไม่ได้ ก้อเดินมันต่อไป
ไม่เคยอยากจะเจอรักแท้อีกเลย
รู้สึก…เหมือนมันไม่มีอยุ่จริง
นอกจากพ่อกับแม่และพี่ชายกับหมาที่บ้านแล้ว
ไม่มีจริงๆ
คนที่จะรักเราได้หมดใจ และหยุดอยู่ตรงนี้กับเรา
เป็นเรื่องที่น่าเศร้าแต่จริง
