Between Me And World’s Weblog

สรุปว่าทุกอย่างตอนนี้เหมือนกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้งนึง

แต่เป็นการเริ่มต้นแบบที่เราไม่รู้ตัวเลยว่ามันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

เป็นการเริ่มต้นแบบที่เราไม่ได้ต้องการให้มันเกิด

แต่มันเกิดจากเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดในหนึ่งวัน

…

ไม่ได้อยู่ที่ใครอีกแล้วในตอนนี้

ทุกอย่างกลับมาเริ่มที่เรา โดยมีเราเป็นคนเลือก

เตยจะเลือกอะไร

…

จริงๆทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดก้อแสดงให้รู้ได้แล้วว่าไม่ได้ขาดแค่ความมั่นคง

แต่ขาดทั้งความหนักแน่น

ไม่มีความคิดที่คิดถึงคน 2 คน

และที่ร้ายที่สุดคือขาดความไว้ใจ

โกหกตอแหลโดยที่คิดเข้าข้างตัวเองว่ามันดีสำหรับแร

แต่จริงๆแล้วมันคือการหาข้ออ้างให้ตัวเองที่จะทำอะไรซํกอย่างมากกว่า

…

เตยจะต้องเจอกับมันต่อไป ถ้าหากว่าเตยไม่ทำ

และเตยก้อจะต้องขึ้นๆลงๆขึ้นๆลงๆในความรู้สึกแบบนี้ไปอีก

มันจะกลายเป็เรื่องธรรมดาเรื่องนึง

กลายเป็นการยอมรับทุกอย่างเข้ามาโดยไม่รู้ตัว

…

เคารพตัวเอง

เตยดี

เตยดีอยู่แล้ว

เตยทำดีที่สุดแล้วเท่าที่เตยจะทำได้

สิ่งที่ได้มามันไม่มีค่าคู่ควรกับสิ่งที่เตยให้ไป

มันไร้ค่า

…

เตย เตย เตย

เตยหอมๆ

เตยหอม…เตยหอม

…

ตัวเธอมีคุณค่ามากกว่าที่เค้าคิด

เค้าทำสิ่งที่ลดคุณค่าของเธอ

แล้วเธอจะต้องยอมไปเพื่ออะไร

ในเมื่อความรักที่มีให้…เค้าไม่เคยมองเห็นมัน

…

เป็นเตยหอม…ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะต้องได้กลิ่นหอมๆจากเตย

…

เตย…ดีแล้ว

ทำต่อไป

แต่ไม่ใช่กับคนแบบนั้น