Filed under: LIGHT BLUR
พี่รองโทรมาตอนบ่าย
เราพูดกับเค้าว่า
“พี่…ทำไมใช้ชีวิตมันถึงได้ยากขนาดนี้”
เราถามเค้าว่า
“พี่ทำยังไงอะ…ถึงใช้มันมาได้เป็น 10ๆปี”
พี่เค้าหัวเราะและบอกว่า
“เดี๋ยวคุณก้อต้องผ่านมันแบบผม”
…
คนเรายึดเอาความคิดตัวเองเป็นหลักก่อนเสมอๆ
อีโก้ตัวโต…กูมองไม่เห็นมึง
อีโก้กูตัวโตกว่า
อีโก้มึงเป็นยังไง
เห็นมั๊ย…มึงเห็นมั๊ย…นี่ไงอีโก้กู
อีโก้เรา…ก้อตัวใหญ่มากพอที่จะบังตัวเรามึดเหมือนกัน
อีโก้…ไม่เหมาะที่จะนำมาใช้กับคนที่เรารัก
เก็บอีโก้เอาไว้…ใช้กับ…ศัตรูและผู้เข้าแข่งขันของเรา…ดีกว่า
…
เหล้า…ใครบอกไม่ช่วยอะไร
ช่วยได้ในปริมาณที่พอเหมาะ
มากเกินไป…จะงงหลังจากตื่นนอน
กินน้ำเยอะๆ เวลากินเหล้า
…
ไม่มีใครทำร้ายตัวเราได้เท่ากับตัวเราเอง
จริงสัดสัด
สาดดดดดดดดดดดดดด
…
รู้…ดีกว่าไม่รู้ห่าอะไรเลย
ยังยืนยันคำนี้อยู่
รู้หมด…ไม่สบายใจแบบสบายใจ
แต่ไม่รู้อะไร…ไม่มีความสบายใจอะไรหลงเหลืออยู่เลย
เพราะรู้หมด…จะไม่เหลืออะไรให้คิดนอกจากคิดเยอะ
แต่ไม่รู้อะไร…มันมากับความไม่สบายใจ…และคิดมาก
ขอบอก…ว่าต่างกัน
…
เรามักมองไม่เห็นคนที่อยู่ใกล้ๆ
ใกล้เกิน…ชินชา…ประจำวัน
ไกลๆ…ตื่นตา…ตื่นใจ
คนเรานี่มัน…แม่ง…จริงๆเลยหวะ
ให้ตาย!!!
…
วิ่งแล้วเมื่อย
เมื่อยแล้วเหนื่อย
เหนื่อยแล้วหอบ
หอมแล้วอยากหยุดพัก
ตอนนี้…กำลังหอบแฮ่กๆๆ
อีกเดี๋ยวคงได้หยุดพัก
พักนานๆ…จะเริ่มไม่อยากวิ่ง
กูอยากนั่งนิ่งๆ…ไม่วิ่งแล้ว
…
อีกครั้ง
เมาในปริมาณที่พอเหมาะ…มันช่วย
