Filed under: BLACK
ไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย
ชั้นไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยซักอย่างเดียว
ชั้นแค่อยากพูดออกไป แต่ไม่สามารถทำได้
เพราะชั้นไม่รู้จะพูดออกไปเพื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว
แก…
ชั้นจะเป็นศุนย์กลางของจักรวาล
ชั้นจะไม่โคจรรอบคนอื่นอีกแล้ว
ชั้นจะไม่พูดมันออกมาอีกแล้ว
จะไม่มีวันได้ยินคำๆนั้นอีกต่อไปแล้ว
ชั้นจะทำ สิ่งที่ชั้นอยากทำ
ชั้นไม่เอาเหตุผลอีกแล้ว
ชั้นจะปล่อยให้อารมณ์มันกลับเข้ามาครอบครองส่วนต่างๆของตัวชั้นอีกครั้ง
ชั้นจะปล่อยให้อารมณ์มันจัดการกับการกระทำทุกๆอย่างของชั้น
ไม่เอาความรู้สึกอีกต่อไปแล้ว
ชั้นจะปล่อยให้มันชา…และกระด้างขึ้นเรื่อยๆแบบที่มันกำลังเป็น
ความรู้สึกชั้น…มันชาและเริ่มตายด้านขึ้นทุกวันๆ
เหตุผลแบบเห็นแก่ตัว…มันก่อตัวขึ้นมาปกป้องคุ้มครองชั้นจากตัวเอง
แก…
ชั้นมีความสุขทุกวันศุกร์
ชั้นเมา…ชั้นรู้สึกดี
วันไหนชั้นเมาแล้วล้วงคออ้วก
ชั้นรู้สึกตลกและขำตัวเอง
ไม่เอาแล้ว…โคจรรอบคนอื่น
ไม่เอาแล้ว…ประโยคนั้น
ไม่เอาแล้ว…ความรู้สึกที่อยากจะมอบทุกอย่างให้
ไม่เอาแล้ว…ไม่มีคุณค่าเพียงพอ
มาโคจรรอบตัวชั้นก้อแล้วกัน
ชั้น…จะเป็นศุนย์กลางของจักรวาล
ชั้น…จะใช้ชีวิตให้เต็มไปด้วยหลุมดำ
จะดูดกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆตัวมาอยู่ที่ชั้น
ไม่มีการได้มา…ไม่มีการสูญไป
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น…ไม่มีอะไรเกินจริง
ทุกสิ่งเป็นเรื่องเพ้อฝัน…มีแต่ในนิยาย
น้ำตาที่เสียไป…ให้มันหายไปแล้วอย่าได้กลับมาอีกเลย
วันนึงข้างหน้า…วันที่หลุมดำมันหายไป
วันที่ชั้นจะหยุดดูดกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
วันที่ศุนย์กลางของจักรวาลจบลง
ชั้นเชื่อว่า…
โลกแม่งจะสงบสุขมากขึ้น
แล้ว…คำๆนั้น…จะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อีกครั้งนึง
ทุกอย่างจะอบอุ่นขึ้น
ความสุข…ความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก
จะเกิดขึ้นกับคนที่รู้ว่า…จะทำยังไงที่จะทำให้การดูดกลืนบ้าๆนั่นมันจางลง
ชั้น…รักที่จะให้
ชั้น…รักที่จะรัก
แต่ตอนนี้…ชั้นไม่เหลืออะไร…”ให้”…และ…”รัก”
ชั้นไม่เหลืออะไรอีกนอกจาก
ความพยายามที่จะใช้ชีวิตแบบเห็นแก่ตัว
ชั้นจะรับ
ช้นจะรับ…และรับ
เพียงเพราะตอนนั้…
ชั้นรักที่จะรับ…มากกว่าให้
แก…วันนี้ชั้นคิด
แต่ชั้นไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยซักคำเดียว
เพราะ…
ชั้นคิด…
ชั้นคิด…อย่างที่ชั้นคิด
คุณค่าของการให้…มันคืออะไรกัน
แล้วคนที่รับ…เห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้…มั๊ย
ชั้นคิด…อย่างที่ชั้นคิด
อย่างที่…ใคร…ไม่สามารถ…และอาจไม่อยากเข้าใจ
ชั้นเอง…ก้อเหนื่อยที่ต้องการคนเข้าใจ
แก…
วันนึงข้างหน้า…โลกแม่งจะสงบสุข
ชั้นจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง…เพื่อรอวันนั้น
วันที่ชั้นจะมีความสุขแบบสงบๆ…กับคนอีกคน…ที่จะมาเข้าใจแบบไม่ต้องเข้าใจ
ขอให้เค้าโชคดีที่สุดในโลก
เพราะชั้นชอบมากเลย…เวลาที่โดนกอดแรงๆ
