Filed under: BLACK
ไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย
ชั้นไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยซักอย่างเดียว
ชั้นแค่อยากพูดออกไป แต่ไม่สามารถทำได้
เพราะชั้นไม่รู้จะพูดออกไปเพื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว
แก…
ชั้นจะเป็นศุนย์กลางของจักรวาล
ชั้นจะไม่โคจรรอบคนอื่นอีกแล้ว
ชั้นจะไม่พูดมันออกมาอีกแล้ว
จะไม่มีวันได้ยินคำๆนั้นอีกต่อไปแล้ว
ชั้นจะทำ สิ่งที่ชั้นอยากทำ
ชั้นไม่เอาเหตุผลอีกแล้ว
ชั้นจะปล่อยให้อารมณ์มันกลับเข้ามาครอบครองส่วนต่างๆของตัวชั้นอีกครั้ง
ชั้นจะปล่อยให้อารมณ์มันจัดการกับการกระทำทุกๆอย่างของชั้น
ไม่เอาความรู้สึกอีกต่อไปแล้ว
ชั้นจะปล่อยให้มันชา…และกระด้างขึ้นเรื่อยๆแบบที่มันกำลังเป็น
ความรู้สึกชั้น…มันชาและเริ่มตายด้านขึ้นทุกวันๆ
เหตุผลแบบเห็นแก่ตัว…มันก่อตัวขึ้นมาปกป้องคุ้มครองชั้นจากตัวเอง
แก…
ชั้นมีความสุขทุกวันศุกร์
ชั้นเมา…ชั้นรู้สึกดี
วันไหนชั้นเมาแล้วล้วงคออ้วก
ชั้นรู้สึกตลกและขำตัวเอง
ไม่เอาแล้ว…โคจรรอบคนอื่น
ไม่เอาแล้ว…ประโยคนั้น
ไม่เอาแล้ว…ความรู้สึกที่อยากจะมอบทุกอย่างให้
ไม่เอาแล้ว…ไม่มีคุณค่าเพียงพอ
มาโคจรรอบตัวชั้นก้อแล้วกัน
ชั้น…จะเป็นศุนย์กลางของจักรวาล
ชั้น…จะใช้ชีวิตให้เต็มไปด้วยหลุมดำ
จะดูดกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆตัวมาอยู่ที่ชั้น
ไม่มีการได้มา…ไม่มีการสูญไป
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น…ไม่มีอะไรเกินจริง
ทุกสิ่งเป็นเรื่องเพ้อฝัน…มีแต่ในนิยาย
น้ำตาที่เสียไป…ให้มันหายไปแล้วอย่าได้กลับมาอีกเลย
วันนึงข้างหน้า…วันที่หลุมดำมันหายไป
วันที่ชั้นจะหยุดดูดกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
วันที่ศุนย์กลางของจักรวาลจบลง
ชั้นเชื่อว่า…
โลกแม่งจะสงบสุขมากขึ้น
แล้ว…คำๆนั้น…จะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อีกครั้งนึง
ทุกอย่างจะอบอุ่นขึ้น
ความสุข…ความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก
จะเกิดขึ้นกับคนที่รู้ว่า…จะทำยังไงที่จะทำให้การดูดกลืนบ้าๆนั่นมันจางลง
ชั้น…รักที่จะให้
ชั้น…รักที่จะรัก
แต่ตอนนี้…ชั้นไม่เหลืออะไร…”ให้”…และ…”รัก”
ชั้นไม่เหลืออะไรอีกนอกจาก
ความพยายามที่จะใช้ชีวิตแบบเห็นแก่ตัว
ชั้นจะรับ
ช้นจะรับ…และรับ
เพียงเพราะตอนนั้…
ชั้นรักที่จะรับ…มากกว่าให้
แก…วันนี้ชั้นคิด
แต่ชั้นไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยซักคำเดียว
เพราะ…
ชั้นคิด…
ชั้นคิด…อย่างที่ชั้นคิด
คุณค่าของการให้…มันคืออะไรกัน
แล้วคนที่รับ…เห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้…มั๊ย
ชั้นคิด…อย่างที่ชั้นคิด
อย่างที่…ใคร…ไม่สามารถ…และอาจไม่อยากเข้าใจ
ชั้นเอง…ก้อเหนื่อยที่ต้องการคนเข้าใจ
แก…
วันนึงข้างหน้า…โลกแม่งจะสงบสุข
ชั้นจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง…เพื่อรอวันนั้น
วันที่ชั้นจะมีความสุขแบบสงบๆ…กับคนอีกคน…ที่จะมาเข้าใจแบบไม่ต้องเข้าใจ
ขอให้เค้าโชคดีที่สุดในโลก
เพราะชั้นชอบมากเลย…เวลาที่โดนกอดแรงๆ
Filed under: MONO TONE
1.หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน? : เหลือที่ว่างให้ความรักนั่งพัก/ต้นกล้า นัยนา
2. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ดู? ไปดูกับใคร? ที่ไหน? : Factory girl…ดูคนเดียว…นั่งยองๆดูอยู่หน้าคอมในห้อง
3.รายการวิทยุที่กำลังฟังอยู่ หรือเพลงที่กำลังฟังอยู่ : ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ / apartment คุณป้า
4. ชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด? : อืม…เป้นคำถามที่ตอบยากมาก…เตยคิดว่าตอนนี้เตยชอบเพลง rock ที่ beat แรดๆ…และมี image
วง แรงๆ
5. พูดคำ ว่า รัก ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จำได้ป่าว? : เมื่อวันศุกร์…ไม่รู้จะได้ยินมั๊ย
6. ข้อดี ของคุณ? : ตอบไม่ได้…มันเยอะ
7. แล้วข้อเสียล่ะ : ตอบไม่ได้อีก…มันก้อเยอะ
8. แล้วมองคนอื่นยังไง? : ไม่เคยคิดว่ามองคนอื่นยังไง
9. Wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร? : การ์ตูนงุงิของดีไซเนอร์ซักคน…เป็นไส้กรอก
10. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด? : ตอนนี้คงเป้นลาว…แต่ที่มากที่สุดคือเขมร…จะไปฮันนีมูน
11. คำพูดติดปาก ที่พูดประจำเลย? : ตอนนี้…เวลาตกใจจะตะโกนว่า…เหี้ย…เสียงดังมาก
12. ตอนนี้คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า? : แฟน(เก่า)
13. เวลามองเห็นทะเลแล้วรู้สึกอะไร? : อยากใส่ bikini สีแรงๆไปเดินๆวิ่งๆแรดๆริมหาด…ขี่คอแฟน(เก่า)
14. ผลไม้สุดโปรด? : กินหมดอ่ะ ชอบผลไม้
15. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งในหนึ่งวัน : ไม่เคยเกิน 5..เราชอบเวลาได้มะเสจมากน่ะ
16. ช่วงนี้มีอะไร update ไหม? : เลิกกะแฟน…ยังไม่หาย hurt ยังไม่หยุดรักผู้ชายคนนี้เลย
17. ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน? : ตรี 2 ใบ…แค่นี้ก้อเอาตัวไม่รอดแล้ว
18. ถ้าถามเรื่องความรัก คิดยังไงกับประโยคที่ว่ารักคนที่เขารักเรา : แม่งน้ำเน่า…แต่เป็นเรื่องจริงที่น่าขยะแขยง…เซ็ง
19. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราจะทำยังไง? : ตบแม่งแน่ๆ…แต่ตอนนี้ไม่มีแฟนให้เพื่อนแอบชอบหวะ…ขอโทดน่ะ
20. อกหัก รู้สึกอย่างไร? แล้วจะทำยังไง? : รู้สึกแบบตอนนี้ไง…น้ำหนัก 38 มา 2 อาทิตย์แล้วใจบ เสียใจ…แต่ทำไรได้อะ…ทำไม่ได้ไงต้องคิดถึงตัวเองอย่างบ้าคลั่งเพื่อกลับมายืนนิ่งๆทั้งที่ขาแม่งสั่น
21. ชอบไม๊ TAG นี้ : ชอบ…เหมือนได้เอาเวลาช่วงนึงมามองตัวเองและถามอะไรตัวเอง
22. เป็นคนขี้หึงไหม? : หึงโคตร..รักนี่หว่า ถ้าไม่หึงอ่ะ ไม่รักหรอกน่ะ
23. ถ้าขอพรได้จะขออะไร? : ขอให้…สาเหตุที่ต้องเลิกกัน มันเป้นอย่างที่เค้าบอกจริงๆ…ไม่ใช่เรื่องอื่น
24. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร? : ใช้ชีวิต…เกิดคำถาม..ถามคำถาม…หาคำตอบ
25.เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่ : กำลังคิดจะเป็น curater จัดงานร่ำสุราทุกวันศุกร์
26. คิดไงกับเพื่อนที่มหาลัยเหรอ ? : รักทุกคนเลยหวะ
27. ฝากอะไรถึงคนที่ส่ง ถึงคุณมั้ย ? : เหมียน…อย่าลืม…ไปหัวหิน…บอกด้วย
28.ฝากอะไรถึงคนที่คุณจะส่งถึง ? : ไม่ได้ส่งให้ใคร…กำลังคิดจะส่งให้คุง
29.คิดว่าจะมีใครตอบไหม? : นั่นนะซิเนอะ
30. คุณเป็นใคร? : ผู้หญิงตัวเล็กที่พยายามใช้ชีวิตแบบคนตัวโตให้ได้
Filed under: GREY
โตมาจนอายุ 24 แล้ว เพิ่งจะเข้าใจ
ว่าสิ่งที่ดีที่สุดมันไม่ได้หมายความว่ามันจะต้องดีที่สุดเสมอไป
ยิ่งตั้งควมหวังมาก ยิ่งเสียใจมาก
ไม่รู้เลยว่าที่ทำๆอยู่ทุกวันมันคือการใช้ชีวิตจริงๆรึเปล่า
เรื่องราวบางอย่างไม่สามารถพูดออกมาได้แม้กระทั่งกับตัวเอง
แค่คิด…ก้อรู้สึกเจ็บจนต้องหลอกตัวเอง
เอาเรื่องราวสวยงามมากมายมากลบเกลื่อนมันเอาไว้
ไม่รู้เลย
ว่าทุกวันมองโลกในแง่ดีหรือร้าย
ไม่รู้ ว่าตัวเองมองโลกดีเกินไปมั๊ย
ทำไมบางครั้งถึงรู้สึกแบบนั้น
แต่บางครั้ง กลับต้องบอกตัวเองย้ำๆว่าไม่สามารถมองโลกในแง่ดีได้อีกแล้ว
ในขณะที่…บางคน
มองว่าเรามองโลกในแง่ร้าย
เราต้องมองสิ่งต่างๆให้มันดีกว่าที่เรามองอยู่
ตกลง…เรามองอะไร มองยังไง
ทำไมแม่งยากนักว่ะ
พยายามกอดตัวเองอยู่ตลอดเวลา
แต่ทำไมความเสียใจมันถึงมากได้ขนาดนี้
เป็นเรื่องที่ตลก
ที่มีคนมากมายรอบตัวรักเรา
แต่เพียงแค่คน 1 คน
ทำไมเราต้องการความรักจากเค้ามากขนาดนี้
เชื่อใจใครได้มั๊ย
ไว้ใจใครได้บ้าง
ทำไม…เราหวังมากไม่ใช่มั๊ย
มันไม่เป็นไปตามหวัง…มันถึงเจ็บ…แบบนั้นใช่มั๊ย
เอาอะไรมาปลอบตัวเอง
หาทุกทางเลย…มองทุกอย่างรอบตัว
ไรที่มันจะทำให้รู้สึกดีขึ้นได้
มันมีอยู่สิ่งนึง
เรามองเห้นทุกวัน
แต่ไม่สามารถเอากลับมาได้
จะไว้ใจใครได้อีก
ทำไม…ต้องถูกทำร้าย…แบบนี้….ว่ะ
ยังไม่แข็งแรงพอใช่มั๊ย
ยังต้องโตกว่านี้ใช่มั๊ย
ยังต้องเข้มแข็งอีกจนาดไหน
ถึงจะใช้ชีวิจบนโลกเฮงซวยใบนี้ได้จริงๆ
มันยาก…หรือมันง่าย
ความสุข…มัน simple ขนาดนั้นเลยเหรอ
เลือกไปแล้ว
เสียไปแล้ว
ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
บางที…ควรจะไม่ต้องการอีกแล้ว
พร้อม…และไม่พร้อม
เมา…มันดีแบบนี้นี่เอง
Filed under: MONO TONE
ไม่แน่ใจว่าเป็นโอกาสที่ดีรึเปล่า
แต่รู้สึกเหมือนอยากเปลี่ยนบ้าน
เรามี blog อยูใน space แต่หลังๆมานี่
เริ่มรู้สึกว่าแม่งขาดความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่จะปิดแล้วย้ายไปเลยมันก้อไม่ใช่หวะ
เห็นไอ้เหมียนกะคุงมันเล่นอยู่ในนี้ก้อเลย…เออ
เอาว่ะ อันนี้แหละ
ยังงๆวิธีใช้อยู่
แต่ว่าน่าจะโอเค
ไว้จะหาเรื่องมา up ใส่ blog
มีแน่ๆ